insanin uzerine olmayan gece

hkn    Genel     gece     Bu Yazı 216 kere okundu.

“gece kâfirdir örter!”

kâfir kelimesi, aslında dinin dışında ya da bir dine karşı olan demek değil de, “gerçeği örten” anlamına gelir ve etimoloji, bir kelimenin peşinde olmak harikadır.
diyelim ki bir kelime var, yazıya daha milattan önce 3.000 yılında geçirilmiş.
bir toplumdan diğerine intikal ediyor ve şekil değiştiriyor..
sonra diğer bir toplumda başka bir hal alıyor ve günümüze geliyor.
bunun izini sürüyor olabilmek nefis!

kökenlere; akkadça’ya gidelim,
4 sayısı erbe’dir akkad dilinde, ibranca’da ahrbah ve arap dilinde erba’a
bugün tokat’ın ilçesi olan erbaa’nın adının kökeni akkad diline dayanıyor.
direk oradan alınmamıştır elbette ki..
kelime arapça’dan, çok yüksek ihtimalle farsça’ya ve oradan da türkçe’ye geçmiştir.
daha sonra osmanlı döneminde bir yer adı olmuştur..

işte diyorum ki, kâfir kelimesi de böyledir, yani anlamı zamanla değişmiştir.
tam da bu yüzden gece kâfirdir, örter!
çünkü gece, gerçeklerin saklanabildiği bir zaman dilimidir de…
geceyi çok seviyorum ama bu durum gece’nin örtücü özelliğini değiştirmez..

gece; “olan” bir zamandır, diğer zamanlara benzer.
akşam “oldu” ya da geç “oldu” gibi.
peki gecenin insanın üzerine olmamasından ne anlamalıyız?
belki başkadır ama, “zamanın zor geçtiğine” yorabiliriz.
evet belki kararmıştır hava, saat ilerlemiştir ama,
gecenin, uykunun yaklaşma vakti olmasından dolayı verdiği sükunet,
ya da koca bir kentin biraz daha sessizleşmesinin vereceği dinginlik?
sadece bunlar değildir geceyi ulvî kılan şey çünkü,
“gece kâfirdir örter!”
gece her şeyi örtecek güçtedir, bütün eksikleri ve fazlalıkları!

gece, insanın üzerine olmuyorsa eğer, işte o zaman başvurulacak yer:
‘kısa pantolon, paslı çakı, dizde kabuk bağlamış yara, kısa çakı, paslı pantolon, gözde yarası kalmış kabuk’
olmalıdır:
“gece hep süzüldü yukardan lakayt kehkeşan” der orada.
belki diyorum, işte o zaman gece insanın üzerine olur!
gece doğar!
 
yüzünde tebessümden gayri birşey görmediğiniz bir insanın, ‘görmediğiniz bir insan’ haline gelmesine bir benzetme olarak da algılanabilir. bazısına yakışmaz somurtmak, o hep gülsündür, sevişsindir ,mutlu olsundur lakin fuzuli bir gece ,fuzuli bir ara sokaktan geçerken , cüzdanını alma uğruna bıçakla sıyırırlar onun mutluluk giysisini, kederle doldururlar kalbini. yine gülsün istersin ,yine mutlu olsun. olmaz, gece örtünmüştür çoktan onun üstüne, üstüne yakışmasada derisine yapışmıştır. üzerine olmadı, çıkaralım artık bu karanlığı içinden diye çabalarsın. nafile. güneş doğmaz olmuştur, mutluluk gelmez

aşktır bu aşk, ötesi berisi, lamı cimi, lafı güzaftır ahali, aşk diyorum, yeminnen ya, hemi de vallahi, hem de billahi…
aşk donudur bitamam, giysen olmaz, örtmez, ısıtmaz; çıkarsan olmaz bi türlü.
saklarım der geçersin, güneş doğar, ayan beyan kalakalırsın ortalıkta.
sır desen olmaz, sar desen olmaz, ser desen olmaz.
affederse ancak rabbim affedecek işte, ötesi yok.
olmuyor üzerimize ya, onsuz da hiç olmuyor.
affederse,
ancak
rabbim affedecek.
ötesi yok.
aşkın
bitesi yok.

kafan şişmanlamıştır ondan olmaz. çünkü kafa düşündükçe şişmanlar, hem de öyle hızlı şişmanlar ki bir bakarsın dün üzerine pıt diye oturup seni mışıl mışıl uyutan gece, bugün üzerine dar gelmeye başlamış.. bunalırsın, çünkü senden yoğundur, senden güçlüdür gece, sıktıkça sıkar. böyle camı açıp çığlık çığlığa bağırarak yırtmak istersin ama nafile, esnektir yırtılmaz da. piton gibi her nefes verişinde biraz daha sarmalar seni, her nefes verişte biraz daha, nefessiz bırakana kadar, yavaş yavaş, sabırla.

insanın üzerine dar gelen geceyle başetmesi zor. tek çare beklemek. belki saatler alacak ama eninde sonunda dayanamayacak, gerilip gerilip dikiş yerlerinden ayrılmaya başlayacak. gergin iplerin arasından güneşin beyaz etlerini görebildiysen tamam, ağzını oraya dayayıp nefes alabilirsin. gerisi kolay zaten.

Bu makaleyi beğendiyseniz lütfen arkadaşlarınızla paylaşın !